Direnişin Üzerinden Geçip Gidenler

Direnişin Üzerinden Geçip Gidenler

Sınıf dayanışması olmadan direnişler kazanılabilir ama umut vermez...

Bugün işçi direnişlerine bakıldığında sıkça şu tabloyla karşılaşıyoruz:

Direniş dayanışma ziyaretleri oluyor. Mikrofonlar kuruluyor. Sözler veriliyor.

“Mücadelenizi sahipleniyoruz.” çok güzel bir söz, umut veriyor.

“Direnişiniz, mücadeleniz zaferle sonuçlanana kadar yanınızdayız.”

İşçinin direncini artırıyor.

Sonra… kimse yok.

Direniş alanı, ilk günkü kalabalığını hızla kaybediyor.

Geriye çadırda sabahlayan birkaç işçi, yada fabrika önünde birkaç korna sesi.

Mahkeme kapılarında bekleyen birkaç yürek ve hâlâ “yarın ne olacak?” sorusuyla yaşayan insanlar kalıyor.

Yanlış anlaşılmasın

işçiler bir sendikanın öncülüğünde direniyor olabilir.

Bir partinin içinde, bir örgütlülüğün parçası da olabilir.

Direnişi teknik olarak doğru da yürütüyor olabilirler.

Pankartı vardır, açıklaması vardır, hukuki süreci vardır.

Ama bir direnişi gerçekten kazandıracak olan şey bunlar değildir.

Direnişi kazandıracak olan;

işçiye yarını düşündürecek olan,

“Bu mücadele bittiğinde ben yalnız kalmayacağım” dedirtecek olan şey,

gerçek sınıf dayanışmasıdır.

Sendika mücadeleyi örgütler.

Partiler yön verebilir.

Ama direnişi ayakta tutan;

çadırda paylaşılan ekmektir,

mahkeme kapısında bekleyen omuzdur,

Maddi destek işçiyi rahatlatır belki ama manevi destek işçinin mücadele gücünü artırır.

Bugün direniş alanlarında en çok eksilen şey de budur.

Çok söz var.

Çok bildiri var.

Çok fotoğraf var.

Ama omuz az.

Ekmek az.

Devam eden yol arkadaşlığı az.

Ve işçi bunu iliklerine kadar hissediyor.

Çünkü umut, pankarttan değil,

yanında kalan insandan doğar.

Sınıf dayanışmasıyla kazanılan işçi direnişleri artması patronların kabusudur.

Dayanışma olmadan işçiler kendi öz gücüyle ve örgütlülüğüyle mücadeleyi kazanabilirler.

Ama gerçek kazanım, sadece bir işyerinin değil, bir sınıfın kazanımıdır.

Hakları için mücadele eden işçilere verilen sınıf dayanışması,

fabrikada, işyerinde çalışan diğer işçileri cesaretlendirir,

örgütlenmenin önünü açar.

Onlar direndi, kazandı.

Onlar yalnız bırakılmadı.

Biz de yalnız değiliz.

İşte o gün,

gelecek gerçekten değişmeye başlar.

Bir direnişi kazandıracak olan da,

o direnişi geleceğe umut olarak bırakacak olan da gerçek sınıf dayanışmasıdır.