Dün Dündür Diyenlere

Dün Dündür Diyenler, Yarınsız Kalır

“Dün dündür bugün bugündür” anlayışı burjuva siyasetinin doğal refleksidir. Konjonktüre göre eğilip bükülen, çıkar değiştikçe söylem değiştiren bir aklın ürünüdür. Bu anlayışta ilke yoktur; süreklilik yoktur; hafıza yoktur. Siyaset, günü kurtarma sanatına indirgenmiştir.

Ancak belli bir ideolojiye sahip olduğunu iddia eden sol ve sosyalist hareketler için böyle bir anlayış kabul edilemez. Çünkü solun varlık gerekçesi; tarihsel sürekliliğidir. Emekle, sınıfla ve hakikatle kurduğu bağdır. Solun en ayırt edici ve vazgeçilmez özelliği, yaşanan ve yaşanması muhtemel toplumsal gelişmelere öngörülü, ilkesel ve tarih bilinciyle yaklaşmasıdır. Sol; olayların arkasından sürüklenen değil, olayları önceden okuyabilen, sınıfın geleceğini bugünden düşünebilen bir siyasal aklı temsil eder.

Bu nedenle sol için siyaset yalnızca bugünü kurtarma sanatı değil, yarını inşa etme iddiasıdır. Öngörü hafızayla mümkündür; hafıza yoksa öngörü de yoktur. Dünle bağını koparan bir hareket, yarını da okuyamaz.

Bu bağlamda, dün laikliği “Kemalist sistemin bir parçası” diyerek reddedenlerin, bugün laikliğin savunucusu gibi davranması samimi değildir; inandırıcı da olmaz. Yarında hiç bir açıklama yapmadan yeni bir hikayede rol alabilir. İlkesel bir kopuşun, açık bir özeleştirinin ve gerekçeli bir muhasebenin eşlik etmediği her dönüşüm, politik olgunluk değil, politik kaçıştır. Dün söylenenler sessizlikle örtülüyor, bugünün diliyle geçmiş aklanmaya çalışılıyorsa, burada bir dönüşüm değil, bir hafıza silme operasyonu vardır.

Aynı durum işçi hakları meselesinde de karşımıza çıkmaktadır. Günübirlik koşullara göre işçi haklarını savunur gibi yapmak ama sahada olmamak; işçi örgütlememek, fiili direnişlerin, grevlerin, işçi çadırlarının yanında yer almamak; buna rağmen “sahadaymış” görüntüsü vermeye çalışmak güven üretmez. Bu tutum, sınıf mücadelesini bir ilke değil, bir iletişim malzemesi hâline indirger.

Özeleştirisiz her dönüşüm,

sessiz her yön değişikliği,

hesapsız her yeni söylem;

hareketi büyütmez, içini boşaltır.

Hafızasını kaybeden bir sol, hakikati değil pozisyonunu korur.

Ve pozisyonunu korumayı ilkenin önüne koyan her yapı, karşı çıktığını söylediği düzenin “muhalif süsü” hâline gelir.

Dün dündür diyerek konuşanlar,

yarını kuramaz.