Kariyerizm bir hastalıktır, sendikacılıkta ihanet...

Kariyerizm bir hastalıktır, sendikacılıkta ihanet...

Sadece bireyi değil, dokunduğu her alanı çürüten bir hastalık…

Ama sendikal mücadele içinde ortaya çıktığında, artık bir hastalık olmaktan çıkar, doğrudan bir sınıf ihaneti hâline gelir.

Çünkü burada mesele yalnızca birinin yükselme hırsı değildir;

burada mesele, işçinin ekmeği, onuru ve geleceği üzerinden makam devşirmektir.

Bu tipler sendikal mücadelenin içinden “sarı sendikacıları” üretir.

İşçiyi satan, kendi işçiliğini unutan, koltuk için mücadeleyi boğan tiplerdir bunlar. Kendilerine başkan denilmesi hoşlarına gider. Bir tek onlar vardır. Ben, ben, ben...

Ve kendilerini hem sendika içinde hemde işçiler arasında ayrıcalıklı görür öyle davranılmasını isterler.

Ve evet, çok tehlikelidirler.

Kanser illeti gibidirler:

Sessizce yayılır, fark edilene kadar mücadeleyi, örgütlülüğü içten içe çürütürler.

En sinsi yanları da şudur:

Nasıl hareket edeceklerini her zaman anlayamazsınız.

Ortamına göre;

Bazen solcu-sosyalist kılığında çıkarlar karşınıza, en tehlikelisi bunlardır. Ayırt edilmesi zor anlaşılır. Anlaşıldığında geç kalınmış olunabilir.

Bazen “en işçici” onlar gibi konuşurlar. Yapacakları bir şey yoktur ama konuşurlar. Örgütlü mücadelede hiçbir deneyimleri ve hatta sendikları, sendikal örgütlülüğü hiç bilmezken ve hatta karşılaştıklarında karşı olmuşken hazır bir ortamda iğne deliğinden Hindistan görüşmüşcesine büyük sendikacı olurlar.

Ama ne zaman gerçek bir bedel ödemek, gerçek bir tavır almak gerekse;

orada ortadan kaybolurlar ya da patronun diliyle konuşmaya başlar, tornistan ederler.

Çünkü onların sınıfı işçi sınıfı değildir.

Onların sınıfı koltuktur, makamdır, ilişkidir, imzadır,havadır, civadır. Ama kendilerine alıcı da bulurlar.

Bu yüzden sendikal mücadelede en büyük tehlike yalnız patron değildir.

En az patron kadar tehlikeli olan, işçi sınıfının ve mücadelesi içine yerleşmiş bu kariyerist tiplerdir.

Çünkü patron dışarıdan saldırır,

ama kariyerist içeriden çürütür.

Ve içeriden çürüyen bir mücadele, en güçlü görünen örgütlü yapıyı bile çökertir.

Miroğlu